op het randje
op het puntje
van de wereld
daar waar golven
hoog slaan tegen de kust
waar je ver voor je uit kijkt
lang in de verte tuurt
daar waar gedachten
vrij kunnen stromen
in de herrie van de golven
in de overweldigende rust
wat na het afscheid na het verlies de dikke tranen de onmacht het eerste missen wat na de eerste dagen, weken, maanden van intens verdriet alle eerste keren zonder het meer en meer missen dat je dan pas beseft dat die rouw zo rauw die diep gewortelde emotie gelijk is aan pure liefde die helemaal is deel van jou
Reacties
Een reactie posten