Doorgaan naar hoofdcontent

wachtend op de deurbel

ik ren me rot 
werk alles af
ga op in de massa 
in de rij bij de kassa
het feest is begonnen
mijn kerstmuts zet ik op
als plots met de muziek 
en de kaarsen aan
over mijn wang 
weer die traan
mijmerend 
wacht ik op de deurbel
je bent er niet 
maar toch ook wel



Reacties

Populaire posts van deze blog

Pure liefde

wat na het afscheid na het verlies de dikke tranen de onmacht het eerste missen wat na de eerste dagen,  weken, maanden van intens verdriet alle eerste keren zonder het meer en meer missen dat je dan pas beseft dat die rouw zo rauw die diep gewortelde emotie gelijk is aan pure liefde die helemaal is deel van jou

100 jaar!

omringd door jouw rijkdom vier je je 100e verjaardag in jong en oud gezelschap weet je broos en eigenwijs nog precies wat je wel en niet wil tussen alles door maak je nog altijd jouw grapjes  wij genieten deze bijzondere dag het allermeest van jouw lach

proost

vier een mooi feest hoog daarboven proost  met al die mooie mensen  die wij hier  zo vreselijk missen die wij hier nog zo graag  bij ons wensen