het klamme zweet
breekt me uit
ik voel de druk
op mijn borst
spanning alom
maar geen idee
hoe en waarom
tot even de stilte
als ik terugkeer in mijn hart
de herinnering weer toelaat
die me keer op keer verwart
wat na het afscheid na het verlies de dikke tranen de onmacht het eerste missen wat na de eerste dagen, weken, maanden van intens verdriet alle eerste keren zonder het meer en meer missen dat je dan pas beseft dat die rouw zo rauw die diep gewortelde emotie gelijk is aan pure liefde die helemaal is deel van jou
Reacties
Een reactie posten