de dagen die steeds korter
de nachten almaar kouder
de zomer die vervlogen
de herfst almaar ouder
de tussenjas maakt plaats
vertrekt met stille trom
ze kent haar eigen plek
kijkt niet meer achterom
we trekken haar aan
als een warme jas
die ons omarmt
begeleidt bij elke pas
ze verwarmt en beschermt
zit ons als gegoten
ze laat ons niet alleen
zal ons niet verstoten
ze is er altijd
tot de tijd weer daar
de winter ons verlaat
de tussenjas weer klaar
de dagen die steeds langer
de nachten minder koud
de zomer die weer nadert
de winter alweer oud
Reacties
Een reactie posten