onschuld lacht
het leven tegemoet
lief en kwetsbaar
nog totaal onwetend
beschermd
door de veilige armen
die we liefde noemen
waarvan we hopen
dat ze er voor het leven
nu nog zo jong
en nog zo klein
voor altijd
onvoorwaardelijk
zullen zijn
wat na het afscheid na het verlies de dikke tranen de onmacht het eerste missen wat na de eerste dagen, weken, maanden van intens verdriet alle eerste keren zonder het meer en meer missen dat je dan pas beseft dat die rouw zo rauw die diep gewortelde emotie gelijk is aan pure liefde die helemaal is deel van jou
Reacties
Een reactie posten